Park Günleri Başladı

Nisan ayı ve sonrasını seviyorum. Hava ne çok sıcak ne de çok soğuk olmayacak bana göre. Kuzeyden önce daha çok yürüyüş yapardık, şimdi büyüdü, bebek arabası istemiyor, yorulunca da kucağa gelmek istiyor, az değil 14 kilo oldu, uzun vadede taşımak zor. : )) Çoğu yere arabayla gidiyoruz, bu da ekstra alınan kilo demek tabii. Yakında yine bu blogda diyet günlüğü tutmaya başlarım.

Oğlumla gidilebilecek mekanlarımız belli, bizim işten çıkış saatimizde köyden geliyor, hemen parka gitmek için hazırlanıyoruz. Sevdiği parkta çay-kahve içilebilecek yerin olması benim için avantaj olsa gerek. O oynarken ben de el-işi yapıp kahvemi yudumlayabiliyorum.

Benim sevdiğim hava malesef Kuzey' e pek iyi gelmiyor. Bir sıcak bir soğuk derken yine hasta oldu. Ventolin almaya başladık. Yeni evimize çıkınca azalır inşallah bu hastalığı. Sürekli ventolin alması da iyi bir şey olmasa gerek.

Sağlıklı mutlu ve en önemlisi hep söylediğim gibi huzurlu yarınlarınız olsun inşallah..

Haftasonundan Kalan Güzellikler

Oğlumla yeterince zaman geçiremiyor olmaktan dolayı ne kadar üzgün olduğumu artık biliyorsunuz. Güzel bir gün geçirmeyi diledim günlerdir.

Allah'ım sesimi duydu sanırım, çok güzel iki gün geçirdik oğlumla ve çok sevdiğim iki arkadaşımla birlikte.

Cumartesi can dostuma gittik, Kuzey orda çok mutlu, huzurlu. Annesinin sevdiğini oğlum da seviyor. Akşam uyku saati gelene kadar kaldık orda. Kahvaltıya diye gitmiştik, siz düşünün. : ))

Gelecek pazar günü doğum günüm. Erken kutlama yaptık orda. Pastayı alıp gelirim demiştim, şaka yaptığımı zannedip arkadaşım ayrı pasta yaptırmış bana. Tadı, görüntüsü süperdi. Asıl süper olan düşünmesiydi tabii. Çok şık bir künye almış bana. Taktığı günden beri çıkartmıyorum.

Pazar günü ise aldık çocukları önce kahvaltıya gittik, ardından evimizin alt tarafındaki parka geçtik. Havayı güzel gören geldi, gelen tanıdık çıktı, çocukların uyku saati gelene kadar kaldık orda. Kuzey mutlu, ben mutlu. Eve geldik, birlikte yemek yaptık. Mutfakta benimle zaman geçirmeye bayılıyor. Salata için marulları yıkamıştım, içi rahat etmedi sanırım Kuzey de ikinci kez yıkadı. :))

Gün geçtikçe babasına olan düşkünlüğü azalıyor sanki. Benimle zaman geçirirken de mutlu olduğunu, keyif aldığını görebiliyorum.

En Büyük Türk? : )

Burçak: En Büyük Türk?

Kuzey: Atatürrrrkkkk!!

Cumartesi günü Burçak teyzesinin evini işgal ettiğimiz günlerden biriydi. Eve girince çıkmak bilmiyoruz, sabrın için, ilgin için, bizi çok sevdiğiniz için çok teşekkür ederiz teyzesi sana. 12 gibi gittik, akşam 20:30 da çıktık evden. : )) Busenin arkadaşları da gelince güzel bir gün geçirdik, Öykü geldi, Yağmur geldi. Arada aynı oyuncak için kavga etseler de güzel bir geçirdi Kuzey Paşa.

Papağanla ortak noktaları var bir kaç aydır, ne desek tekrar ediyor. Hele bir de keyfi yerindeyse coşuyor. : )) Üstteki diyalog cumartesi gününden bu yana keyifle tekrar ediliyor. Annanesi, babannesi, halası, eve gelen herkes duydu. Elini havaya kaldırıp öyle güzel söylüyor ki. Oğlum 23 Nisan kutlamalarına hazır, Allah nasip ederse halasının yanında kutlayacak 23 Nisan'ı.

Bunun yanısıra aklıma gelen diğer kelimelerini not etmeye çalışayım.

Elini, ayağını bir yere sıkıştırısa imdat diyor. Arkadaşlarını anne ve baba isimlerini karıştırmadan söylüyor. Arabayla giderken, sürekli gittiğimiz evlerden biriyse parmağıyla evi gösterip kime ait olduğunu söylüyor.

Bu arada artık 2-3 kelimelik cümlelere geçiş yaparken farkettim ki, oğlumun ses tonu çok güzel. : ))) Yani hep güzeldi de konuşmadaki sesini çok beğendim. : )))

Güzel bir hafta olmasını diliyorum. İşten erken çıkıyor olmanın avantajıyla oğlumla iş çıkışlarında neler yapabiliriz, nerelere gidebiliriz, ben onları düşüneyim şimdi. Öyle çok alıştı ki gezmeye, uzun geçen kışın acısını çıkartıyor, sürekli atta modunda. Aynı yerlere gitmekten hoşlanmıyor paşa. Uzun bir liste lazım bize.