Ramazan geldi, hayırlı geldi inşallah

Ramazan ayının ilk günü, gece sahura kalkmak hiç zor gelmedi. Kendimi bugun daha umutlu daha huzurlu hissediyorum.

Ramazanın 1.günü Bartın için iftar vakti 20.30

Bugün, günler sonrasında içime sinen bir bakıcı abla buldum sanırım. Birazdan ayrıntıları netleştireceğiz. Kaç gündür o kadar çok stresliydik ki eşimle. En sonunda yüzümüz gülecek inşallah.

Dün itibariyle izleyici sayım 500 oldu. Pazartesi günü kutlama yapalım mı?
Hafta sonu çekiliş için ayırdıklarımın resmini çekip, çekilişimi başlatmayı planlıyorum.

Son günlerde ben

Kafam olmuş bi dünya modunda geziyorum. Yürüyüş ve yediklerime az biraz dikkat ederek vermeye çalıştığım kilolarımın bir kısmını hiç bir şey yapmadan stres sayesinde verdim.

Oğlum doğup işe başladığım süreçten bu yana bakıcı krizlerimiz bitmedi. Kreşe vermek istiyorum, yaşı dolayısıyla özel kreş olmak zorunda, astarı yüzünü geçiyor.

İkinci başlayan bakıcı ablası hamileliği dolayısıyla ayrılmak zorunda kaldı. Tek bir günümüzde bile karşılıklı yüzümüz asılmadı. Halen hamileliğinin son günleri olmasına rağmen oğluma geçici olarak bakıyor. Kaç görüşme yaptım saymadım. Gelen çocuğuyla gelmek istiyor evde soba yakmam hiç değilse diyerek, başka birine tamam bu sefer oldu diyorum, okuma yazma bilmediğini öğreniyorum, en uç noktası ise 6 yaşındaki oğlunu benim oğlumu evde uyurken bırakıp, okula bırakabilirim dimi diyen bayanda yaşadım. Bunu soran kişi benim oğluma bakamaz, saatlik bile emanet alamaz. İşin ilginç yanı çocuk gelişimi mezunu, diğerleri de öyledir demiyorum yanlış anlaşılmasın.

Allah hayırlı insanlarla karşılaştırsın inşallah hepimizi.

Pişmeden önceki hali.

Mevsim dolayısıyla herşey bahçeden. Hatta bazen tüketemiyorum bile hepsini. Kabak mücveri yaptım en son. kızartma halinde ağır olur diye tepsiyle fırında pişirdim, bu halini daha çok sevdim. 

Patlıcanlar da çoktu, akrabalarım sağolsun getiriyorlar. Domatesle patlıcanları biraz haşlayıp soğuyunca dondurucu poşetlerine koydum. Kışın lazım olacak, belki kışa bile kalmaz. : )

Halen oğluma bir abla bulamadık, elimde ilanlar, asıyorum uygun yerlere. Kaç kişi aradı ama uygun kişi henüz yok. Dua edin oğlum için. 

Yarın ramazan ayının ilk günü. Şimdiden hayırlara vesile olmasını, tuttuğumuz oruçların kabul olmasını diliyorum.

22 Aylık Çocuğa Uyku Eğitimi

Bazen salıncakta sallanırken, bazen beşiğinde sallanırken, bazen de kendiliğinden yanımızda yatarken uyuyakalıyordu Kuzey. Gündüzleri bakıcı ablası sallayarak uyutuyordu, akşamları bizimle birlikte yanımızda uyuyordu, sallanmadan. İki çeşit uykuya dalış olmasın diye bakıcı ablasına "sallamadan dene, bakalım uyuyacak mı" dedim. İyi ki demişim, meğer benim oğlum kendi yatağına yatıp uykuya dalabiliyormuş.

Hafta sonu çalışmadığım için iki gün boyunca beraber vakit geçiriyoruz. Uykusu geldiğinde elini yüzünü yıkayıp, pijamalarını giydiyorum. Yatağına koyuyorum, "Oğlum, ben mutfağı toplayıp geliyorum." , "Ben sana sütlaç yapmaya gidiyorum, sen uyu, tamam mı", şeklinde yapacağım işi söyleyip odasından ayrılıyorum. Bazen hemen uykuya dalıyor, bazen de dönüp duruyor, sonunda uykuya teslim oluyor.

Sallanmak istiyor elbette bazen. Uykusu kaçtığında, uyku saatini geçirdiğimde, ya da anneciğine naz yapmak istediğinde. Bazen hayır diyorum, artık sallanmadan uyuyoruz, odasında bekliyorum biraz, birşeyler anlatıyorum, bazen de ömür boyu sallanarak uyumayacak ya diyerek biraz sallanmasına izin veriyorum.

---------------------

Birkaç gündür hazır postları yayınlıyorum, oğlumun bakıcı ablasıyla yollarımızı ayırdık, 2.5 ayın ardından tekrar bakıcı arayışındayız. Bu zorunlu değişimi oğluma yaşattığım için çok üzgünüm. 3. kez değişiyor. Çok mu şey istiyoruz anlamıyorum, çalışma saatleri uygun, Allah'a şükür yaramaz bir çocuk değil. Gününün çoğu yaşı küçük olduğu için uykuda geçiyor, oğlumla oyunlar oynasın, bahçede dolaştırsın, parka götürsün, güzel günleri olsun oğlumun ben yokken.

Oğlumuza Bakıcı Arıyoruz..

Şimdiki ablası, hamileliği dolayısıyla ilerleyen günlerde ayrılacak. Hafta içi 07.30 - 17:00 Saatleri arasında çalışacak birileri vardır mutlaka değil mi? (Tuna mah. - Bartın)

İnsanda "şans" olmalı..

Kuzeyimin iki haftadır yeni bakıcı ablası var. İşe gelirken evde minicik yavrusunu başkasına emanet edenler (emanet etmek zorunda kalanlar) bakıcı seçiminin ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlayacaklardır. Allah' a şükür Kuzey de alıştı yeni ablasına, ben de. Dilerim hep aynı memnuniyette gider. Çok kişiyle görüştük, en son şimdiki ablamızla devam etmeye karar verdik. Başta yemedi, uyumadı, istemedi ablasını. asi bir çocuk oldu. eline aldığı her şeyi attı. vurmalar başladı. bu hafta daha uyumlu benim bal oğlum. Sürekli dışarıda oynamak istiyor. Bahçeli bir evimiz olduğumuz için şanşlıyız sanırım.. ve Eline tahta sopalar alınca korkuyorum. Düşüpte kendine zarar verir diye. Elinden alırken ağlamalar kaçınılmaz tabii.
Ve şimdi iki güzel gün beni bekliyor oğlumla.